Sohail’s Star - Comet

حال و روزم خوش نیست / در دلم امّید نیست

گر ز حال منِ مسکین پرسی / هیچ جز وصف غمی سنگین نیست

هر درد دوا دارد و حیف / کاین دردِ مرا درمان نیست

شب و روز گشت تبه از پی خود / آه و حسرت هم دگر تسکین نیست

جام شیراز و می ناب بایدم / این دُوان هم درد را اکسیر نیست

من چه نالم ز غم و درد علیم / هیچ صراطی مستقیم در دل که نیست

بر همه عالم همی تابد “سهیل” / وایِ من! خود کرده را تدبیر نیست

پ.ن:
۱. شبه غزلی از درد خودم!
۲. چهل شب نیستم!
۳. در حال از دست دادن خیلی چیزا، حتی خودم!
۴. توهمی از امیدواری!
۵. دلت میاد؟
۶. زمستان است. دارم می سوزم ….
۷. محتاجیم به دعا!
۸. تا …

سلامت را نمی خواهند پاسخ گفت
سرها در گریبان است
کسی سر بر نیارد کرد پاسخ گفتن و دیدار یاران را
نگه جز پیش پا را دید، نتواند
که ره تاریک و لغزان است
وگر دست محبت سوی کسی یازی
به اکراه آورد دست از بغل بیرون
که سرما سخت سوزان است

نفس، کز گرمگاه سینه می آید برون، ابری شود تاریک
چو دیوار ایستد در پیش چشمانت
نفس کاین است، پس دیگر چه داری چشم
ز چشم دوستان دور یا نزدیک؟

مسیحای جوانمرد من! ای ترسای پیر پیرهن چرکین
هوا بس ناجوانمردانه سرد است … آی …
دمت گرم و سرت خوش باد
سلامم را تو پاسخ گوی، در بگشای
منم من، میهمان هر شبت، لولی وش مغموم
منم من، سنگ تیپاخورده ی رنجور
منم، دشنام پست آفرینش، نغمه ی ناجور
نه از رومم، نه از زنگم، همان بیرنگ بیرنگم
بیا بگشای در، بگشای، دلتنگم

حریفا! میزبانا! میهمان سال و ماهت پشت در چون موج می لرزد
تگرگی نیست، مرگی نیست
صدایی گر شنیدی، صحبت سرما و دندان است
من امشب آمدستم وام بگذارم
حسابت را کنار جام بگذارم
چه می گویی که بی گه شد، سحر شد، بامداد آمد؟
فریبت می دهد، بر آسمان این سرخی بعد از سحرگه نیست
حریفا! گوش سرما برده است این، یادگار سیلی سرد زمستان است
و قندیل سپهر تنگ میدان، مرده یا زنده
به تابوت ستبر ظلمت نه توی مرگ اندود، پنهان است
حریفا! رو چراغ باده را بفروز، شب با روز یکسان است

سلامت را نمی خواهند پاسخ گفت
هوا دلگیر، درها بسته، سرها در گریبان، دست ها پنهان
نفس ها ابر، دل ها خسته و غمگین
درختان اسکلت های بلور آجین
زمین دل مرده، سقف آسمان کوتاه
غبار آلوده، مهر و ماه
زمستان است …

“مهدی اخوان ثالث”

پ.ن:
۱. بالاخره فصل مورد علاقه ی من هم رسید!
۲. عاشق این شعرم، به خصوص وقتی شجریان می خوندش ….
۳. منتظر یه عالمه اتفاق تو این فصل هستم! در عین خستگی و ناامیدی، یه کم امیدوارم!
۴. خیلی وقت بود انقدر ننوشته بودم! :|
۵. یلدا! فقط یک دقیقه بیشتر!
۶. یعنی میشه؟!!

ضربان خسته ی تکرار ….

پ.ن:
- همه چی آرومه؟ تو کنارم هستی؟
- نه!

چشم در چشم ماه،
به انتظار طلوع خویش،
به وسعت عشق،
به وسعت نگاه!
نگاهی کوتاه که امّید را،
تو را،
می جوید ….

پ.ن: ماه! پشت ابر …
اقتباسی از اقتباس “دریا دل“

ماه در وسعت انتظار، غروب را می نگرد، تا طلوعی یابد به وسعت شب ….

پ.ن:
من! چشم در چشم ماه و ….
….

چند دقیقه سکوت به احترام مرگ مردی که دوستش داشتم،
و یک عمر سکوت او به احترام مرگ رویایی که دوستش داشت ….

این چنین شد قصه ی جدایی من و من!

پ.ن: از دست نوشته های زیبای “حمیدرضا” …. (مرسی حمید)

در مسیر بهشت من، درخت سیب کاشته شده ….

 پ.ن: خیلی خوب، خیلی بد!

امشب، ساز دلم “شور” می زند!

تیک، تاک
تیک، تاک
تیک، تاک
….

پ.ن: داره میگذره! به همین سادگی، به همین تلخی!

همیشه از دیواری می ترسم
که جایی نداشته باشد
برای یادگاری نوشتن؛
که جایی نداشته باشد
برای تکیه دادن،
انتظار کشیدن ….

پ.ن:
۱. حس خوبِ ….
۲. مستی از ربنای شجریان!
۳. ….