غریبه
خودم را در آینه دیدم ….
گفتم: سلام!
گفت: شما؟!!
گریز
ماه را در وسعتی از بی کران می نگرم
چشم از آشوب دل طغیان می کند
باز از خود می رمم!
و حالا، پس از سال ها؛
ماندنم را گریزیست
در هجوم نا امیدی ….
پ.ن: خستگی تمومی نداره!
کفر
ما را به خیر تو امّید نیست، شر مرسان!
پ.ن: قابل توجه خدا ….